MBA OKULLARI - AYNA SAYI 1

11 Kaynaklar: Cinel, N. (2006). Farklı Sosyo Ekonomik Düzeydeki 3-6 Yaş Çocuğu Olan Anne Babaların Oyuncak ve Oyun Materyalleri Hakkındaki Görüşlerinin ve Bu Yaş Grubu Çocukların Sahip Oldukları Oyuncak ve Oyun Materyal- lerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Tüfekçioğlu, U. (Editör). (2013). Çocukta Oyun Gelişimi. (2. Baskı). Eskişehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 2279. Yavuzer, H. (1999). Çocuk Psikolojisi. (18. Baskı). İstanbul: Remzi Kitapevi. Diken, İ. H. (Editör). (2012). Erken Çocukluk Eğitimi. (2. Baskı). Ankara, Pegem Akademi Yayıncılık. Erbay, F., Saltalı, N. (2012). Altı Yaş Çocuklarının Günlük Yaşantılarında Oyunun Yeri ve Annelerin Oyun Algısı, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 249-264. Çalışkan, N. ve Karadağ, E. (2008). Kuramdan-Uygulamaya İlköğretimde Drama “Oyun ve İşleniş Örnekleriyle”. (2. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık. oyun sırasında çocuk mutlaka bir tatmin duy- gusu yaşıyordur ancak bu duygusu her zaman açıkça görülmeyebilir. Oyunda gerçeklere tıpkısı gibi bağlı kalınmaz. Oyunda çocuklar gerçekler ile sınırlı kalmazlar ve düşüncelerinde yarattıkları temsilî rollerde ya da olayda gerçekmiş gibi davranırlar. Oyunları, “Hadi sen ... ol.” “ -miş gibi yapalım.”, “Şimdi bu ... olursa, ...” gibi sözcüklerle de ifade bulan farz etme, rol alma davranışlarını, hayalî oyunu içerebilir. Aktivitelerinde nesneler gerçek amaç- ları dışında kullanılabilir. Sonuç değil, süreç önemlidir Oyun bir süreçtir. Oyunun bir süreç olması çocuklara çekici gelir. Oyunu oynayanlar, oyun sonunda elde edecekleri amaçlar ile değil, aktivitelerin kendisiyle ilgilenirler. Bazı oyunların sonucunda bir şeyler üretilebilir ancak çocuklar bu sonuçla genellikle ilgilenmezler ve çoğun- lukla da unuturlar. Onlara ilginç gelen, sürecin kendisidir ve küçük çocukların oyunu bu ne- denle tekrarlar içerebilir çünkü süreç hoşlarına gitmiştir; bunu tekrar ve tekrar yapmak isterler. Oyunda çocuk kendi kendini yönetir. Oyun çocuk için, neler yapabileceğini araştırıp keş- fetmesine olanaklar tanıyan bir fırsat ortamıdır. Oyun bildik, tanıdık nesnelerle oynanır ya da bilinmeyen yabancı nesnelerin keşfedilerek tanınmasından sonra oynanır. Çocuklar oyun aktivitelerine kendi bildiklerini, anladıklarını katarlar ve aktiviteleri kendileri kontrol ederler (Tüfekçioğlu, 2013).

RkJQdWJsaXNoZXIy MjIxMTc=